Bir kaç gündür çok üzgünüm, üzgünlükten ziyade içimde bir boşluk oluştu ülkem adına bir korku sardı fikrimi. Yerine kimseyi yakıştıramadığım değerlerimiz gitti, onurumuz gitti, geçmişimiz gitti gibi geliyor. Tarihimiz gözümüzün önündeymiş hep canlı kanlı dolaşıyormuş aramızda ve biz bize ait olduğundan o kadar emindik ki hep orada duracak sanıyormuşuz. Öyle heybetli, öyle samimi gerektiğinde en tatlı dikta, açık sözlü ne kadarda tatlı tatlı iğneler ufkumuzu açardı. Kimse alınmazdı laflarına kimse gocunmazdı o kadar haklı o kadar güzel yerlerden girerdi ki eğitildiğimizi bile fark etmeden öğrenirdik hayattan almamız gereken dersleri. Birçoğunuz hemen anlamıştır çok değerli hocamız Prof. Dr. İlber ORTAYLI‘ dan bahsettiğimi. Korkum bundandır ki şimdi yerini doldurabilecek birisi var mı acaba. Onun kadar kaliteli, onun kadar tecrübeli vatan millet sevdalısı bir öğrencisi, aramızda bayrağı teslim alacak onun gibi yaş aralığı ne olursa olsun her kesime hitap edebilecek bir kişi. Ne muhteşem bir hocası vardı onunda Prof. Dr. Halil İnalcık tan almıştı bayrağı. Sadece bu kadar da değil Şerif Mardin, Mümtaz Soysal, Seha Meray, İlhan Tekeli, Mübeccel Kıray‘ın öğrencisi oldu. Birer birer yitip gidiyor değerlerimiz. Aslında o kadar ağır ki milli benliğimiz adına bu kayıplar canlı kütüphanelerimizi gömdük, ayaklı medeniyetlerimiz devriliyor, sanki geçmişle geleceğimiz arasındaki köprüler yıkılmış gibi. İnsan olmasının hiç mi ehemmiyeti yok diyebilirsiniz işte tam da bu yüzden o kadar önemli o kadar değerliydi ki onları insan olmanın ötesinde yapan değerler bizlere halka sevdiren yanları da insanlığa durmadan yılmadan bir şeyler katmalarıydı. Geçmişiyle gurur duyan geleceğe de daima ufuk açan özlü sözleriyle saniyeler içerisinde insanların yaşamını değiştirecek kadar güçlü anlatılar sunan, saatlerce üzerinde konuşacak kadar güçlü deneyimler herkesin anlayabileceği algılayabileceği üslupta ayak üstü seminerler veren başka bir insan tanımıyorum.
Bu yüzdendendir ki üzüntümün tarifini onun sözleriyle tasvir etmek isterim .Bu ülkede okullarda zorunlu “dün” dersi verilmeli. Yaşadıklarımızdan başka türlü ders çıkaracağımız yok çünkü, çabuk unutuyoruz. SENİ UNUTMAMAK ADINA almak isteyeceğim bir ders “DÜN”
Zülay ÇETİN
Bir Cevap Yazın